|
SŁOWO DLA MISJI Refleksja misyjna dotycząca liturgii niedzielnej
EUNTES.NET
proponuje co tydzień świeckim,
osobom zakonnym i kapłanom refleksję nad liturgią niedzielną odczytaną
w „kluczu misyjnym”. Proponujemy pewne sugestie do medytacji misyjnej,
osobistej i wspólnotowej w oparciu o Słowo Boże, które w
stały i
zaskakujący sposób nadal oświeca, umacnia i podtrzymuje misyjną
drogę
Kościoła, za życie świata.
 |
|
„Nie
bójcie
się”. Misja jest wiernością miłości
aż do męczeństwa
XII niedziela okresu zwykłego Rok A, 22.06.2008 r.
Jeremiasz 20, 10-13 Psalm 68 Rzymian 5,12-15 Mateusz 10,26-33
W centrum 'przepowiadania misyjnego' Jezusa (Mt 10; Mk 6; Łk 10), który posyła swoich uczniów, by głosili Królestwo Boże, widziana jest bardzo bliska i konkretna perspektywa prześladowań. Można powiedzieć, że jest to odbicie doświadczeń wspólnoty wiernych, którzy cierpieli już wtedy, kiedy pisano Ewangelię. Stąd uwaga św. Mateusza (Ewangelia), który trzy razy w Ewangelii przypomina słowa Jezusa Zmartwychwstałego: „Nie bójcie się” (w. 26.28.31). Te słowa zawsze dodawały odwagi i były umocnieniem wierności samych głosicieli Ewangelii, jak również męczenników wszystkich czasów. Pokonywanie lęku jest siłą pozwalającą dawać świadectwo, które: – dotyczy powszechnego przeznaczenia orędzia Jezusa: tego, że „jest ono dla wszystkich, że niesie światło słońca i jest głoszone na dachach” (por. w. 27); – dotyczy świętego lęku przed Bogiem: dotyka Jego świętości i majestatu oraz sprawia, że pierwsze miejsce przypada temu, który ma ostateczne słowo dotyczące zbawienia duszy i ciała (w. 28); – dotyczy dobroci Ojca, który miłosną troską otacza rzeczy tak małe jak wróble i – ostatecznie - strzeże włosów na naszej głowie (w. 29-31); – i, w końcu, dotyczy jedności wiernych z Chrystusem w miłości z Nim i z Ojcem (w. 33).
Prorok Izajasz (I czytanie) doświadczył gorzkich oskarżeń i okrucieństwa prześladowań (w. 10), ale obecność Pana u jego boku „jako potężnego mocarza” (w. 11), któremu on powierza swoją sprawę (w.12) sprawia, że zaprasza on do uwielbienia Pana, „ponieważ wyzwolił życie ubogiego z rąk prześladowców” (w. 13). Św. Paweł (II czytanie) umacnia nadzieję zawierzenia rzymskich chrześcijan, potwierdzając, że projekt zbawczy Boga na rzecz wszystkich ludzi przekracza wszelkie granice spowodowane grzechami człowieka: dlatego łaska Boga tym bardziej jest darem okazanym w Jezusie Chrystusie, „została ona udzielona w obfitości wszystkim” (w. 15). Dzięki paschalnej tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Chrystusa! (*)
W świetle tej tajemnicy możemy dokonać interpretacji słów proroka naszych czasów, Dietricha Bonhoeffera (1906-1945), teologa luterańskiego i męczennika nazistów niemieckich: „Bóg zbawia nie tyle mocą swojej siły, ale dzięki swojej słabości”. I dalej, „ostatecznie koniec jest dla mnie początkiem życia”. Jest rzeczą znamienną, że w naszych czasach dwaj Papieże - Jan Paweł II (1978) i Benedykt XVI (2005) rozpoczęli swój pontyfikat z jasnym wezwaniem do przezwyciężenia lęku: „Nie lękajcie się. Otwórzcie drzwi Chrystusowi”. Lęk jest jednym z doświadczeń najbardziej rozpowszechnionych w naszej epoce i niektórzy ludzie polityki w wyrafinowany sposób karmią i instrumentalnie używają lęku do swoich projektów. Takie sposoby denuncjuje przede wszystkim o. Adolfo Nicolas, przełożony generalny jezuitów (2008): „Lęk stał się instrumentem politycznym... Mamy potrzebę ciągłej akceptacji, ponieważ nasze ukryte lęki czynią nas łatwymi w manipulacji. I potwierdza się prawda, że lęk jest bardzo złym doradcą”.
Pokonywanie lęków i wierność aż do męczeństwa towarzyszą Kościołowi misyjnemu, który „w każdym czasie i miejscu, musi podążać swoim szlakiem pielgrzymim pośród prześladowań świata i pociech od Boga” (Św. Augustyn, „De civitate Dei”). Istnieje pewna kontynuacja między chrześcijanami prześladowanymi w pierwszych wiekach i świadectwem obecnych męczenników, którzy podobnie wierni są głoszeniu Ewangelii i zadaniom proroczym. - Arcybiskup Oscar A. Romero jakiś czas przed swoim zabójstwem w 1980 r. w San Salwador (El Salvador) w zdecydowany sposób oświadczył siłom porządkowym: „W imię Pana Boga, w imię ludu, który cierpi i którego głos wznosi się do nieba, usilnie proszę was, rozkazuję w imię Boga zaprzestańcie represji”. - W powtarzanych apelach grupy zakonników w Iraku oraz w innych krajach Bliskiego Wschodu widać wielką troskę w związku z wyjazdami chrześcijan z ich kraju, z powodu wojny, dyskryminacji i nowych form prześladowań. „Żyjemy w sytuacji bardzo niebezpiecznej, nie możemy nawet uczestniczyć we Mszy św. Księża i zakonnicy są prześladowani w kościołach i poza nimi. Jesteśmy zamknięci w domach”. I jest też znaczące i dramatyczne wołanie sióstr w Iraku, oddających się nauczaniu, pracy z dziećmi i pomocy socjalnej. Jeden z mnichów chaldejskich oświadczył: „Tylko w ostatnich czasach po napadach na kościoły chrześcijańskie wyemigrowało około 50 tysięcy Irakijczyków chrześcijan z powodu lęków przed fundamentalizmem islamskim. Czy to ich wina? Są chrześcijanami, czyli ludźmi tej samej religii co żołnierze z krajów zachodnich”. Jezus przepowiedział: „Mnie prześladowali i was będą prześladować. Nie lękajcie się! Ja zwyciężyłem świat!”
Słowa Papieża (*) „W świetle Chrystusa Zmartwychwstałego modlitwa w intencji misjonarzy posiada szczególną wartość. Przypominać i modlić się za naszych braci i siostry – biskupów, księży i zakonników, zakonnice i świeckich, którzy oddali swoje życie pełniąc posługę misyjną – jest wielkim obowiązkiem Kościoła i zaproszeniem każdego, aby dawał świadectwo w sposób bardziej odważny swojej wierze i naszej nadziei w Tym, który na krzyżu zwyciężył na zawsze nienawiść i przemoc przez wszechpotężną swoją miłość”. Benedykt XVI Anioł Pański, Castel Gandolfo, 24.03.2008 r.
Śladami
misjonarzy Redakcja:
O. Romeo Ballan, mcci, ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ |
